یادمه بچه که بودم اصلا جواب این سوال را نمیدونستم ... من فقط میدونستم شهدا را با لباس سربازیشون دفن میکنند ، شب اول قبر هم فرشته خوبه و فرشته بده از آدم سوال میکنند و همش نگران این بودم تا نکنه من این سوالها را نتونم جواب بدم .... وای خدای من حالا که فکر میکنم چقدر گناه داشتم من اون روزها فقط 6 ، 7 سال داشتم ..

فاصله فکری من تا دخترم از زمین تا آسمون است .. اون فقط به پول فکر میکنه .. به اینکه چرا مامانش یه شغلی نداره که خیلی پولدار باشه و با علاقه کیف پولش را پر میکنه تا موقع خرید با افتخار سرش را بلند کنه که مامان من خودم پول دارم ... توی بازیهاش هم همیشه نقش یه باربی پولدار را بازی میکنه که هیچ شغلی نداره و فقط به خوشگذرانی فکر میکنه و توی بانک هم به اندازه کافی پول داره...

نتیجه اخلاقی اینکه هیچ کدام از ما به علم فکر نمیکردیم .. بازم جای شکرش باقی است که رومینا میتونه جواب این سوال را بده .

آخه مگه میشه توی یه سازمان که اسمش را نبر است از مدیر عامل تا مسئول آبدارخونه عوض بشه ولی مدیریت مهد کودک همچنان باقی بمونه و بچه های مردم دستخوش این تغییرات نشوند و بدور از استرس در سرزمین رویاها و شیطنت هاشون زندگی کنند؟؟؟ آخه مگه میشه .. امکان نداره !!!

باید عوض بشه و بچه ها هم دچار استرس بشوند .. بچه ها باید بیاموزند که زندگی تلخ و شیرین داره

به همین دلیل مدیر مهد به هزار و یک دلیل عذرش خواسته میشه و مدیر هم تصمیم میگیره که با تمام مربی هاش که خودش استخدام کرده از مهد بروند و بچه های بیچاره بدون مربی و مدیر روزگارشون سر بشه تا یک نفر از دایره بالابالاتر هاجاش باز بشه و مدیریت نگهداری از فرزندان کارمندان را بعهده بگیره

بازم میخوام وبلاگ کودکانه را سیاسی و اجتماعیش نکنم ولی آخه مگه میزارند بعضیها 

هر سال توی زمستون از بچه های مهد کودک یه عکس یادگاری دسته جمعی میگیرند که من هم سعی کردم هر سال این عکس را توی وبلاگ بگذارم اما امسال من به این موضوع از یک زاویه ویژه نگاه کردم و اون این است که این آخرین عکس دسته جمعی بدون حجاب رومینا با هم کلاسیهاش توی ایران است .. از سال آینده عکس های دسته جمعیش تنها با دخترهاست اون هم با اون مقنعه های حال بهم زن و سالها بعد توی دانشگاه که اگه عکسی گرفته بشه دیگه بی حجاب نیست مگر اینکه تا اون سال یه انقلابی رخ بده یا مهاجرتی صورت بگیره که چشمم آب نمیخوره

واقعا که این جمهوری اسلامی باعث شده تا ما به چه چیزهایی فکر کنیم ..

مسخره نیست

رومینا روزهای هفته را با روز کلاس هاش تشخیص میده و با انگشتاش حساب همه روزها را داره .. تعطیلی هم براش دو روزه و توی مملکت ما که یه دفعه وسط هفته تعطیله بچه هنگ میکنه چون حساب کتابش بهم میخوره

یه جایی توی همین وبلاگ راجع به افسانه جومونگ نوشته بودم ، یادش بخیر اون روزا دوستام کلی بهم خندیدند که تو فیلمهای جوادی می بینی .. حالا هیچ کدام از دوستام پیشم نیستند تا بفهمند که من جوادتر از روزهای قبل هر شب ساعت 9 سریال عشق ممنوعه با حضور مهند ،ثمر ، نهال و همه خاله زنک بازیهای توی اون را دنبال میکنم

درباره همون افسانه جومونگ نوشته بودم که این سریال روی دختر من خیلی تاثیر گذاشته و شمشیر باز شده .. حالا این سریال هم تاثیر خودش را گذاشته ولی از نوع متفاوت و اون اینکه رومینا من را مجبور کرده تا سه چهار سری بدلیجات گردنبند ، دسبند ، گوشواره براش بخرم و مدل خانم های اونها هر شب یه پیرهن با یک سری سرویس به خودش آویزون میکنه و با کفش های تق تقی برامون رژه میره

تو رو خدا هر کی این مطلب را میخونه به من بگه که جواب سوال این بچه را چی بدم ؟؟؟ کچلم کرد ..

من بهش میگم زندگی یعنی همین که ما میریم سر کار ،تو میری مهد کودک ، غذا میخوریم ، دلار میره بالا صدامون در نمیاد ...سکه بشه 1 میلیون شاید به 10 میلیون هم برسه !! تحریممون میکنند .. نفتمون را نمیخرند .. قراره گوشت بشه کیلویی 40 هزار تومن .. قحطی بیاد ..

همینا دیگه بچه چه جوری بهت بفهمونم زندگی کردن یعنی چه

در  یکی از بحث های تخصصی با یکی از دوستام که بچه اش همسن رومیناست ولی از جنس پسر به این نتیجه رسیدیم که دخترا چقدر زود بزرگ میشوند و پسرا در دوران کودکیشون واقعا بچگی میکنند . روز بروز که میگذره واقعا این موضوع برام ثابت میشه که دختر من فقط 5 سال و نیم داره ولی به همه چیز فکر میکنه از اسباب بازی گرفته تا ازدواج

و این هم یک نمونه :

رومینا :مامان میگم شما کی وسایل خونتون را خریدید؟

 مامان: من و بابایی وقتی ازدواج کردیم دو تایی خرید کردیم. براچی این سئوال را میکنی ؟

رومینا :هیچی میخواستم ببینم من کی باید وسایل خونم را بخرم .

یکی از سوالات عجیبی که تو ذهن رومینا هست اینه که چرا مادر این همه بچه داره ؟ چطوری مادر این همه بچه را بدنیا آورده ؟ میگم مادر که این همه بجه داشته با هم گل یا پوچ هم بازی میکردند ؟؟ اونوقت با هم توی یه خونه زندگی میکردند ؟

خیلی جالبه .. فقط سی سال از اون سالها میگذره ولی این سوالات نشاندهنده تعلق به دو نسل متفاوت است همین یه قدم عقبتر توی نسل ما تعداد زیاد خواهر برادرها یه مسئله عادی بود ولی بچه های الان قدرت درک جمعیت بالای خانواده را ندارند و حتی با تعجب به این مسئله برخورد میکنند که مگه میشه که چنین اتفاقی بیفته ؟؟